پهلوان شویم. پهلوانان نمی میرند.

0 1,169

پهلوان شویم. پهلوانان نمی میرند؛

  • چهارشنبه این هفته روز ملی ورزش باستانیِ پهلوانی است. ورزش سنتی و بومی که قرن ها سابقه در میان ما ایرانیان دارد. همه می دانیم، انگاره ذهنی یا تصویر فکری که جدا کننده ی پهلوان از قهرمان است، جوانمردی می باشد. همان خصلتی که در معرفت دینی ما، مولا علی(ع)  بالاترین مرتبه ی جوانمردی را با خود دارند.
  • به تواتر تاریخی مشهور است که وقتی در جنگ خندق حضرت علی ع، بزرگ جنگ جوی عرب به نام “عمرو بن عبدود” را از پای در آورد، عملا پیروزی مسلّم مسلمانان را رقم زد. نبی مکرم اسلام (ص) فرمود: ضربه ی علی در خندق از عبادت جن و انس بالا تر است و هم زمان مَلَکِ مقّربِ الهی در بین زمین و آسمان ندا در داد: لا فتی الا علی لاسیف الا ذوالفقار یعنی جوانمردی بالاتر از علی، آدم و عالم بر خود ندیده است و نخواهد دید. به همین دلیل است که پهلوانی در دوره بعد از اسلام با سلوک و سبکِ زندگیِ علی فرزند ابو طالب ممزوج گشت.
  • در آیین پهلوانی، بیش از توانمندی و جنگ آوری یک قهرمان، خصوصیات مثبتِ اخلاقی او در عمل، معیار سنجشِ پهلوانی می باشد. حتی همیشه و لزوما پهلوان، قهرمان نیست. از بزرگ ترین ویژگی های یک پهلوان می توان به جوانمردی، ظلم ستیزی، حق ستانی ضعیفان از زورمندان، تواضع در برابر ضعیفان و فرو افتادگان و پا نهادن بر خود و نام خود و موقعیت خود به نفع دیگری یاد کرد.
  • به طور مثال پوریا ی ولی که در فرهنگ ما به عنوان یک پهلوان شناخته می شود، در یک مبارزه از یک حریفی تازه کار، با انتخاب شخصی خودش شکست می خورد. چون شب پیش از مسابقه، صحبت های مادر حریف را شنیده است که شرایط پسرش و نیاز به بُردنش از پوریای ولی، چه قدر حاد و زیاد است. همین است راز اینکه پس از هشت صد سال، مزار پوریا ی ولی، در خوی، زیارتگاه اهل دل و جوان مردان است.

پوریای ولی گفت: که صیدم به کمند است / از همت داوود نبی، بخت بلند است

افتادگی آموز، گر طالب فیضی / هرگز نخورد آب، زمینی که بلند است

  • مثال دوم و معاصرِ نمادِ پهلوانی، جهان پهلوان غلام رضا تختی است. قهرمانی که در عمر کوتاه اما با برکتش، بیش از ده مدال و فقط چهار بار مدال طلای آسیایی و جهانی کسب کرد. نخستین مدال های طلای تاریخ ورزش ایران را آورد. هنوز هم پس از دقیقا پنجاه سال از درگذشت وی، تصویرش در تالار افتخارات فیلا نصب می باشد. چندین کتاب ، فیلم و صد ها حکایت از وی نقل یا درباره او تالیف یا ساخته شده است.
  • راز ماندگاری تختی تنها در مدال های او نیست. تختی در طول زندگی خود به کار های عام و المنفعه پرداخته است. خدماتی به محرومان و یتیمان داشت. در نهضت ملی شدن صنعت نفت ایران حضوری فعال داشت. هرگز حاضر به مدیحه گویی و ستایش از ظالمانِ صاحب قدرت نشد و داغ دست بوسی شاه را بر دل او گذاشت. همین ها هم سبب شد، در سی و هفت سالگی و به طرز مشکوکی در اتاقش در هتل آتلانتیک تهران در گذشت. تختی مصداق بارزی از همه ی خصلت های پهلوانی بود. شجاعت، انصاف، وفای به عهد، خویشتن داری، تاب آوری، پاک دستی، مروت، مردم داری، جوانمردی و تواضع، در کنار مبارزات سیاسی و اجتماعی در مسیر ملی شدن صنعت نفت از او چهره ای ماندگار ساخت.
  • آنچه که از عالم پهلوانی و خصوصیات پهلوانان به کار زندگی از صبح تا شام گاه یکایک همه ی ما در مسیر پیشرفت در زندگی شخصی، زندگی خانوادگی، زندگی اجتماعی و زندگی سازمانی می آید؛ اینکه با انگاره ذهنی پهلوانی و خصوصیات پهلوانان زندگی کنیم. واقعیت این است که امروز بسیاری از ما با توجیه نامه های نا نوشته، در نقطه ی مقابل انگاره ی ذهنی پهلوانی، نگاه، فکر و عمل می نماییم. شرح مثال های آن با رجوع به نفسانیات خودمان و عملکرد بسیاری از اطرافیان ما تایید می شود.
  • سه سال است، کتابی در دست تالیف دارم که آخرین مراحل آماده سازی را طی می نماید که عنوان آن “عارضه یابی دروغ ، تملق و رفتار های منافقانه در سازمان های ایرانی” می باشد. یعنی فضایی که خدمت بی منت، مروت، مردم داری و جوانمردی جای خود را به منّت و طلب منفعت برای هر کاری، خود خواهی و خود پرستی در هر جایی و کم معرفتی و زیرآب زنی و در هر سطحی می دهد.
  • ما نیازمند بازگشت به ریشه هایمان هستیم. بزرگ ترین پهلوانان ایرانی در سطوح حاکمیت، نظامی گری و اداره ی اجتماع در اثر بی نظیر حکیم ابوالقاسم فردوسی در نقش های رستم، گرشاسب، گیو، گودرز، بهرام، زواره و ده ها شخصیت دیگر ترسیم شده اند تا حماسه ملی ایرانیان یعنی شاهکاری که با حماسه سازی های حکیم توس نام ایران و ایرانی را جاودانه کرد، خلق شوند.
  • از یاد نبریم؛ پیشرفت ملی در گرو پیشرفت یکایک همه ی ما با هم دیگر است. ما نیازمند بازگشت به خویشتن هستیم. ما نیازمند بازگشت به اصالت منش هستیم. ما نیازمند وام گرفتن از پهلوانان هستیم. ما نیازمند به نفوذِ فرهنگِ پهلوانی به تمامی سطوح زندگی سازمانی، شخصی و اجتماعی مان هستیم. از یاد نبریم؛ موفقیت را روی طَبَقِ طلایی یا سینیِ سیمین، به کسی اهدا نمی کنند. با هم حرکت کنیم. با هم قوی تریم. ایران را دوباره از نو بهتر مثل پهلوانان و به مرام و مَسلَکِ ایشان بسازیم. ازیاد نبریم؛ پهلوانان نمی میرند. پهلوان شویم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.