با حکمت های الهی زندگی کنیم

0 1,809

با حکمت های الهی زندگی کنیم

(قسمت سی و یکم)

 انسان

دو بُعد متضاد انسان

در آیات 26 تا 29 سوره مبارکه الحجر می خوانیم: وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ﴿۲۶﴾ وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ ﴿۲۷﴾ وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَائِکَهِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ﴿۲۸﴾ فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ ﴿۲۹﴾ «و در حقیقت انسان را از گلى خشک از گلى سیاه و بدبو آفریدیم (26) و پیش از آن جن را از آتشى سوزان و بى ‏دود خلق کردیم (27) و [یاد کن] هنگامى را که پروردگار تو به فرشتگان گفت من بشرى را از گلى خشک از گلى سیاه و بدبو خواهم آفرید (28) پس وقتى آن را درست کردم و از روح خود در آن دمیدم پیش او به سجده درافتید (29)».

از این آیات به خوبی استفاده می شود که انسان از دو بُعد متضاد تشکیل یافته که یکی در بالاترین حد عظمت و بزرگی است و دیگری در پایین ترین حد ارزش. از طرفی، روح الهی در او دمیده شده و از طرفی، از گِل خشکیده و بدبویی(مانند لجن) تشکیل یافته است. تعبیر«روحی»(روح من) نشان دهنده ی روح بسیار ارزشمند و با عظمت انسان است که مقام او را حتی از فرشتگان بالاتر می برد؛ مانند تعبیر ماه خدا که نشانه ی عظمت ماه مبارک رمضان است.[1]

[1] – تفسیر نمونه ج 11 ص 61  و اینک در قران حکیم صفحه 263

مجید مقدم دیمه

کارشناس ارشد و پژوهشگر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.