با حکمت های الهی زندگی کنیم

0 1,220

با حکمت های الهی زندگی کنیم

(قسمت بیستم)

 انسان

ظاهر بینان و موحدان؛ دو نقطه متقابل

در آیه هفتم از سوره مبارکه الروم می خوانیم: یَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِنَ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَهِ هُمْ غَافِلُونَ « از زندگى دنیا ظاهرى را مى ‏شناسند و حال آنکه از آخرت غافلند.» اصولا بینش یک انسان مومن و الهی با یک فرد مادی یا مُشرک تفاوت بسیار دارد. اولی، طبق عقیده توحیدی، جهان را مخلوق خداوند حکیمی می داند که تمام افعالش روی حساب و برنامه است و به همین دلیل معتقد است که جهان، مجموعه ای از اسرار و رموز دقیق است. هیچ چیز در این عالم ساده نیست و همه ی کلمات این کتاب، پُر محتوا و پُر معنی است و همه ی مخلوقات، نشانه ای از خالق دانا هستند، در حالی که یک فرد مادی و بی ایمان، دنیا را مجموعه ای از حوادث کور و کر و بی هدف می شمرد و جز به ظاهر آن نمی اندیشد و برای آن باطن و عمقی قائل نیست. از سوی دیگر چگونه ممکن است کسی که این دنیا را مرحله نهایی و هدف اصلی می شمرد، مثل کسی ببیند و بیندیشد که آن را میدان آزمودن برای زندگی جاودانی می­داند. او از آن ظاهری بیش نمی بیند و این به اعماق ژرفش می اندیشد. این اختلاف دیده ها در تمام زندگی آنها اثر می گذارد: آن ظاهر بین، انفاق را سبب خسران و زیان می شمرد؛ در حالی که این موحد، تجارتی پُر سود می داند. آن یکی، ربا خواری را مایه افزایش درآمد می داند و این یکی مایه وبال و بدبختی و زیان. آن یکی، جهاد را مایه دردسر، و شهادت را به معنای نابودی و این یکی، جهاد را رمز سربلندی و شهادت را حیات جاودان می شمرد. آری، افراد بی ایمان، تنها ظاهری از زندگی دنیا را می بینند و از آخرت غافل اند.[1]

[1] – تفسیر نمونه ج 16، ص 367 و اینک در قرآن حکیم ص 405

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.