با حکمت های الهی زندگی کنیم

0 1,457

با حکمت های الهی زندگی کنیم

(قسمت بیست و هفتم)

 انسان

توجه به آفرینش انسان از خاک

در آیه پنجاه و پنجم از سوره مبارکه طه می خوانیم: مِنْهَا خَلَقْنَاکُمْ وَفِیهَا نُعِیدُکُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُکُمْ تَارَهً أُخْرَى «از این [زمین] شما را آفریده‏ ایم در آن شما را باز مى‏ گردانیم و بار دیگر شما را از آن بیرون مى ‏آوریم». بازگشت همه ما به خاک یا مبعوث شدن از خاک کاملا روشن است؛ اما برای این که چگونه آغاز همه ما از خاک است، دو تفسیر وجود دارد: نخست اینکه همه ما از آدم(ع) هستیم و او مستقیما از خاک آفریده شده. دیگر این که حتی خود ما نیز از خاک گرفته شده ایم؛ زیر آنچه مواد غذایی بدن ما و پدران و مادران ما را تشکیل داده، از همین خاک است. ضمنا این تعبیر، اخطاری به همه گردن کشان و فرعون صفتان است که فراموش نکنند از کجا آمده اند و به کجا خواهند رفت. این همه غرور و نخوت و گردن کشی و طغیان از موجودی که دیروز خاک بوده و فردا نیز خاک می شود، چرا؟ در حدیثی از امیر مومنان علی(ع) چنین نقل شده که شخصی از آن بزرگوار از معنی دو سجده در هر رکعت از نماز سوال کرد، امام فرمود: «معنی سجده نخستین، هنگامی که سر به زمین می گذاری، این است که پروردگارا، من در آغاز از این خاک بوده ام، و هنگامی که سر بر می داری، مفهومش این است که مرا از خاک بیرون فرستادی، و مفهوم سجده دوم این است که مرا به خاک باز می گردانی، و هنگامی که سر از سجده دوم بر می داری، مفهومش این است که تو بار دیگر مرا از خاک مبعوث خواهی کرد».[1]

[1] – نمونه ج34، ص 223  و اینک در قران حکیم صفحه 315

مجید مقدم دیمه

کارشناس ارشد و پژوهشگر

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.