با حکمت های الهی زندگی کنیم

0 1,152

با حکمت های الهی زندگی کنیم

مجید مقدم دیمه

کارشناس ارشد و پژوهشگر

(قسمت هجدهم)

 انسان

حمل امانت الهی؛ بزرگترین افتخار بشر

در آیه 72 سوره مبارکه الاحزاب می خوانیم: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَهَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا « ما امانت [الهى و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه کردیم پس از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند [ولى] انسان آن را برداشت راستى او ستمگرى نادان بود ». مفسران بزرگ اسلام درباره این آیه سخن بسیار گفته اند و برای شکافتن حقیقت امانت تلاش فراوان کرده اند. برای فهم این حقیقت باید نظری به انسان بیفکنیم که او چه دارد که آسمان ها و زمین و کوهها ندارند. انسان موجودی با استعداد فوق العاده است که می تواند با استفاده از آن، مصداق کامل «خلیفه الله» شود. در کسب معرفت و تهذیب نفس به اوج برسد و از فرشتگان آسمان هم بگذرد. این استعداد با آزادی اراده و اختیار توام است. آسمان ها و زمین و کوهها دارای نوعی معرفت الهی هستند و در برابر خداوند خاضع اند؛ ولی همه به صورت تکوینی و اجباری، و به همین دلیل، تکاملی ندارند. تنها موجودی که قوس صعودی و نزولی اشت بی انتها است و به اختیار خودش به طور نامحدود قادر به پرواز به سوی قله تکامل است، انسان است. این همان امانت الهی است که همه موجودات از حمل آن سرباز زدند و انسان به میان آمد و یک تنه آن را به دوش کشید.[1]

[1] – تفسیر نمونه ج 17، ص 452 و اینک در قرآن حکیم ص 427

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.